دوستان خوب ام، اعضاء پرتلاش و بااراده ستاد 88 !

سلام؛ ضمن تبریک سال نو می خواهم چند کلامی هم کلامتان شوم.
می دانم وقتی که شروع کردید، همت و اراده و شور و شعور تنها سرمایه هایتان بود، می دانم با همین توشه و توان به بهترین شکل ممکن ستادهایی برپا کردید که امروز همه بر کارآیی و توانمندی اش اذعان دارند، می دانم حضور پر جوش و خروشتان بود که خاتمی را به صحنه آورد و آن روز که آمد چه حالی داشتید که نتیجه تلاش چندماهه تان به ثمر رسیده بود، می دانم که با حفظ استقلال ستاد و البته همراهی با ستادهای ائتلاف چگونه نخستین فعالیت خودجوش و تشکیلاتی سراسری جوانان اصلاح طلب را در سراسر کشور به نمایش گذاشتید و شایستگی تان را یک بار دیگر یادآوری کردید. می دانم در این راه مانع فراوان بود و همراهی اندک، اما مانعی نبود که ذره ای از هدف دورتان کند یا اندکی تردید در دل تان بنشاند، و این ستودنی است، شایسته اید و شایسته ستودن.
می دانم جمع زیادی از دوستان ام در ستادها هنوز انصراف نابهنگام سیدمحمد خاتمی را باور نکرده اند، می دانم با وجود شش ماه تلاش و فعالیت بدون بهره گرفتن از کمترین امکانات و روبرو شدن با انواع مشکلات و برخوردها و بی مهری ها و بعد کنار کشیدن کاندیدایی که برایش به آب و آتش زده اید چه حالی دارید، می دانم قانع کردن دیگرانی که به دعوت شما وارد ستاد 88 شده اند سخت است، می دانم که جاری شدن اشک بر صورت های پرنشاط و امیدوارتان را از دیگران پنهان کرده اید، می دانم تحمل استهزاء و خنده های کسانی که حضور قدرتمند و فراگیرتان در سراسر کشور را برنمی تابیدند سخت است، می دانم که شاید هیچ وقت انتظار چنین وضعیتی را نداشتید، می دانم دعوت دیگران به صبر و آرامش و تدبیر در شرایطی اینچنین از سخت هم سخت تر است. می دانم ، باور کنید که می دانم چون من هم هنوز باور نکرده ام، می دانم چون من هم مشغول قانع کردن کسانی هستم در حالی که خودم هنوز قانع نشده ام، چون من هم اشک هایم را پنهان کرده ام، چون من هم تحمل کرده ام، چون من هم انتظار نداشته ام، چون من هم باید به صبر و آرامش و تدبیر دعوت کنم و خودم هنوز شاید به صبر و آرامش و تدبیر نرسیده ام!
دوستان خوب ام!
اول؛ از همه شما سپاسگزارم و دست مریزاد و خسته نباشید می گویم.
دوم؛ عذرخواهی می کنم بابت همه کاستی ها و کمبودهایی که وظیفه داشته ام رفع شان کنم و نتوانسته ام، و بازهم عذرخواهی می کنم از این بابت که شاید در تماسی تلفنی یا گفتگویی حضوری تندی کرده ام یا با حوصله ای درخور پاسخگوی تان نبوده ام، که کمترین وظیفه ام این بوده که شنونده و پاسخگوی خوبی برایتان باشم.
سوم؛ از شما می خواهم به حرمت با هم بودنمان و هدف مشترک مان همچنان تا اتخاذ تصمیم نهایی و جمعی مان در بیستم فروردین 88، امیدوار و صبور، به تدبیر با وضعیت موجود مدارا کنید. عکس العمل یا واکنشی از جانب هرکدام از ما ممکن است تلاش های شش ماه گذشته مان و بلکه صبر و انتظار چهار ساله مان برای تغییر وضع موجود را مخدوش و بی اثر کند.
و چهارم؛ جمع صمیمی و منسجم ستاد88 را افتخار و تجربه و سرمایه ای ارزشمند و قابل دفاع و گران قیمت برای همه مان می دانم که باید به هر شکل ممکن در حفظ و پاسداری از هویت و موجودیت اش بکوشیم.
صمیمانه دوستتان دارم و به دوستی با شما افتخار می کنم.
بازهم سال نو را به دوستان ام در ستادهای 88 تبریک می گویم و امیدوارم سال 88 سالی سرشار از پیروزی و شادکامی و سربلندی برای مردم ایران باشد. سالی که شایسته شایستگانی چون اعضاء ستادهای 88 باشد.