نماز (سيدشهاب الدين طباطبايي

نماز

بعضي وقت ها مجبور مي شوم نمازم را مخصوصاً جلوي بعضي ها بخوانم، نه از آن جهت كه ريا كنم يا مثلِ‌ خيلي ها بخواهم كه بدانند نماز مي خوانم، كه بابت همين رياكاري ها و نان به نامِ‌دين خوردن ها و دين فروشي ها است كه كارمان به اينجا رسيده، نه من از آن جهت جلوي بعضي ها نماز مي خوانم كه بدانند با "او" دوست هستم، و با "او" كه قدرت دارد صحبت مي كنم ،‌ خودم را وصلِ به "او" نشان مي دهم تا از گزند آن آدم ها مصون بمانم.
اين روزها اگر بدانند به جايي وصلي يا آشناي معتبري داري كاري به كارَت ندارند، و من تنها "او" را دارم،‌ بايد جوري نشان بدهم كه به "او" وصل ام، مخصوصاً نمازم را کِش می دهم تا بفهمند که دوستی مان دیرینه است و حرف های زیادی برای گفتن با او دارم، بعضي هاشان كه هنوز از "او" حساب مي برند يا اندكي از "او" مي ترسند، حسابِ‌كار دستشان مي آيد.

فکر نمی کنم "او" از این کارِ من ناراحت شود، "او" خودش بنده هایش را خوب می شناسد، می داند که من چاره ای ندارم، آنها را هم خوب می شناسد، اگر بفهمند که آشنای قدرتمند و صاحب نفوذی ندارم، رحم نمی کنند، آن وقت دنیا را پیشِ چشم ام تیره و تار می کنند.
اصلاً مگر خودِ "او" نگفته که بهترین پشتیبان برای ما خودش است؟ مگر نگفته که فقط به خودش توکل کنیم؟ من هم به این وسیله می خواهم نشانشان بدهم که پشتیبانِ قَدر قدرتی دارم، بلکه کاری به کارِ من نداشته باشند. من فقط می خواهم زندگی کنم، از اینکه نشان بدهم با "او" رفاقت و دوستی دارم به دنبال نام و نان نیستم، فعلا همین قدر که از گزند اینها مصون بمانم کافی است، نام و نان پیشکش.
مطمئن ام که "او" هم می داند، من سوء استفاده ای از نشان دادنِ دوستی ام با "او" نمی کنم، ضرری از جانبِ من به این دلیل که با "او" دوست هستم متوجه کسی نخواهد شد، من از ترسِ جان ام بعضی وقت ها چاره ای ندارم که نمازم را جلوی روی بعضی ها بخوانم، و آنقدر کِش اش بدهم تا فکر کنند که رفاقت ام با "او" خیلی قدیمی است.
فقط خدا كند خداترسي و اعتقاد به قدرتِ‌ "او" و اصلا اعتقاد به خودِ "او"،‌ مثل اعتقادات ديگرشان نباشد، كه ديگر "او" هم به دردم نمي خورد. تازه ممکن است به خاطرِ دوستی با او به دردسر هم بیافتم!

نماز

Comments (27)

Post a comment