1- مطابق آمارهايي كه البته پراكندگي و تفاوت هاي بالايي دارند آمار معتادان جامعه ايران بين 3 تا 5 ميليون نفر اعلام شده است.

با فرض خوشبينانه ترين حالت و با احتساب متوسط تعداد اعضاء خانواده ها 4 نفر در بهترين وضعيت 12 ميليون نفر از جمعيت 70 ميليوني ايران با معضل خانمان سوزي بنام اعتياد دست و پنجه نرم مي كنند.

آماري جديد در سال 86 تعداد دانش آموزان معتاد كشور را 35 هزار نفر اعلام مي كند و مهمتر آنكه اطلاعات دانش آموزان از مواد مخدر جديد بيش از مديران و معلمان مدرسه است!‌

يك مصاحبه نسبتا مفصل با سايت طراوت كه انصافا در طول مدت فعاليت خوب هم از نظر شكل و تركيب صفحه هم از نظر محتوا(غير از مصاحبه با من!) ظاهر شده داشتم كه گذاشتم رو وبلاگ :

درباره اردوي شيراز حرف و سخن بسيار است كه احتمالا بچه ها مخصوصا سعيد نورمحمدي تو وبلاگشون بنويسن امروز يك تحليل در صفحه اول روزنامه شرق در اين مورد گذاشته بود كه مي بينيد:

به هر كلكي متوسل شديم تا هادي آقاي خانيكي رو بكشونيم تخت جمشيد ،‌تازه مجبور شديم ازش خواهش كنيم كه مسير سالن جلسه تا تخت جمشيد رو هم با ما نياد تا ما بتونيم كيك تولدي رو كه زينب خانم بحريني سفارش داده بود بگيريم. خلاصه ماجرايي داشتيم تا برنامه غافلگيري آقاي خانيكي به خوبي اجرا بشه بگذريم كه سجاد خيرآبادي هم توي اتوبوس با جفت دستاش پريد روي كيك و تقريبا اثري از كبوتراي مشاركت روي كيك نموند!‌ روايتي از ماجرا رو روزنامه شرق امروز در صفحه آخرش نوشته :

موضوع اخلاق سياسي به همان اندازه كه مهم است و حداقل در ظاهر و به زبان مورد توجه قرار مي گيرد ، به اندازه اهميتش به ويژه در اين چند سال مغفول و مهجور مانده است.
اخلاق سياسي همان چيزي است كه بايد از توجيه اعمال خلاف اخلاق و قانون به بهانه آنكه در سياست و براي پيشبرد اهداف سياسي هر كاري توجيه پيدا مي كند جلوگيري كند،‌ يا اخلاق سياسي است كه بايد تذكر دهد كه به نام در خطر افتادن مقدسات و شريعت نمي توان از ابزار و قدرت سياسي براي از ميان به در كردن رقيبان بهره جست، اصلا اين سوال كه آيا اهل سياست مجازند كارهايي بكنند كه اگر در عالم سياست نبودند اخلافا مجاز به انجام آن نبودند در دامنه اخلاق سياسي مي گنجد و ...
در اين ميان آنچه مهم تر است نقش حاكميت و حاكمان است در جاري و ساري شدن اخلاق سياسي در جامعه،‌ و البته نه آنكه فقط